• darkblurbg

Veel mensen hebben het idee dat homeopathie iets is waar je in moet geloven. Pas dàn werkt het, denken ze. Het beeld dat veel mensen hebben is dat het een soort kruidengeneeskunde is, die misschien best nuttig kan zijn bij onschuldige kwaaltjes.

Wat is homeopathie?

Homeopathie is een methode voor het bevorderen van de gezondheid, ontwikkeld door Samuel Hahnemann, een Duitse arts die leefde van 1755 tot 1843. Uitgangspunt van de homeopathie is het gelijksoortigheidsbeginsel. Klachten die door iets kunnen worden veroorzaakt, kunnen er ook door worden genezen. Het Griekse ‘homoios’ betekent ‘gelijksoortig’. Het Griekse ‘pathos’ betekent ‘ziekte’. In de homeopathie zoeken we dus altijd naar een middel dat gelijksoortig is aan de ziekte.

Een voorbeeld om dit duidelijk te maken: als je een ui snijdt, krijg je meestal prikkende, tranende ogen. Het middel ‘ui’ in homeopathische bereiding, is één van de middelen bij hooikoorts.

‘Verdunningen’

Veel mensen hebben moeite om voor homeopathie open te staan vanwege de hoge verdunningen van de middelen. Hoe kan een middel nu werken als het zodanig is verdund dat er nauwelijks nog iets van de werkzame stof in zit, denken ze. De waarheid is nog erger. De sterkst werkende homeopathische middelen bevatten helemaal niets meer van de oorspronkelijke stof. Hoe kan het dan werken?

Weer een vergelijking om het duidelijk te maken. Als je een CD afspeelt van Mozart, hoor je de muziek van Mozart. Hoeveel moleculen van Mozart bevat die CD? Nul, juist. Hoe kun je dan Mozart horen? Doordat ooit in een studio de muziek van Mozart is opgenomen en opgeslagen op een neutrale drager, een schijfje plastic. Chemisch gezien bevat een CD van Mozart alleen maar plastic. Wat er in opgeslagen is, is waar het om gaat, maar dat is chemisch niet meer vindbaar.

Ongeveer net zo is het met homeopathische middelen. Ooit is in een laboratorium een stof, vaak een plant of mineraal, zodanig bewerkt dat de werking van de plant of het mineraal is overgedragen op een neutrale drager, alcohol of melksuiker. De oorspronkelijke stof zit er niet meer in, alleen de informatie van die stof, een soort afdruk.

Waarom wordt niet gewoon de oorspronkelijke stof gegeven als middel? Omdat een plant of mineraal in pure vorm een heel andere werking heeft dan een homeopathische bereiding ervan. Het toedienen van planten met een geneeskrachtige werking is het terrein van de kruidengeneeskunde. Die heeft zéker zijn werking, maar berust op een ander principe.

Wat de homeopathie moeilijk te begrijpen maakt is het feit dat een homeopathisch middel niet stoffelijk, maar energetisch werkt. Het werkt niet direct op een orgaan, maar op de ‘vitale kracht’, zoals Hahnemann het noemde. Tegenwoordig zou je zeggen dat het middel werkt op de ‘software’ van het lichaam. Het gaat om het veranderen van de codering, met een verandering op stoffelijk niveau als gevolg.

Om te kunnen werken op de vitale kracht, of de software, moet het middel zelf ook zeer krachtig zijn, maar dus niet stoffelijk. Om dit te bereiken worden de middelen in de homeopathie ‘gepotentieerd’, oftewel ‘krachtig gemaakt’. Potentie = kracht, potentiëren = krachtig maken. Dit gebeurt door een proces van afwisselend verdunnen en krachtig schudden, waarbij uiteindelijk niets meer van de oorspronkelijke stof over is. Het middel werkt dan des te sterker.

Het is dus niet correct om te spreken van een homeopathische verdunning. Het gaat nu juist om de specifieke bereidingswijze van afwisselend verdunnen en schudden. Hierbij wordt de informatie die ligt opgeslagen in de stof vrijgemaakt en overgedragen op de neutrale drager, de alcohol of melksuiker. De juiste bewoording is dus ‘potentie’. Het middel is honderden keren krachtiger gemaakt.

Langzaam

Een ander hardnekkig misverstand is dat homeopathische middelen langzaam werken. Menigeen denkt dat het maanden duurt voor je iets merkt van de werking. Het is natuurlijk zo dat klachten die al langer bestaan ook langer tijd nodig hebben om verlicht te kunnen worden. Als iemand al twintig jaar last heeft van een chronische aandoening, is hij daar echt niet binnen een paar weken van af, uitzonderingen daar gelaten. Maar in het geval van de Ziekte van Perthes zien we vaak binnen enkele maanden duidelijk resultaat. Het gaat er vooral om dat de juiste middelen worden gekozen. Het zelfherstellend vermogen van het lichaam doet de rest. En met de juiste middelen zijn daar geen jaren voor nodig. 

 

© Jeanine Slot 2018